erro / errare

Znam mojego nauczyciela odkąd żyję, ale nigdy nie widziałem go tak wzburzonego. Zrozumiałem, że ból związany z wielką miłością do mnie od dłuższego czasu gromadzący się po cichu w jego sercu, podkopał skrycie jego opanowanie, które teraz opuściło go całkowicie.

Jesteście starsi od nas, powiedział student medycyny, Nie wypada nam spierać się z wami. Ale, proszę, niech nam pan powie ostatecznie, czy nieodwołalnie posatnowił pan nie usunąć zagranicznych towarów ze swojego targu?

Nie usunę ich, odrzekłem, ponieważ nie są moje.

Ponieważ to narazi pana na stratę, uśmiechnął się student humanistyki.

Ponieważ ten, kto traci, jest najbardziej powołany do wyrażania sądów, odparował mój nauczyciel.

Z okrzykiem Bande Mataram odeszli.

(c) Tagore, R., & Glinczanka, A. (1975). Dom i świat. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.