Maciej Bielawski – Oblicza ikony

Ikona staje się wtedy “świętym obrazem” – którego się nie ogląda, czyni się zeń to, co wulgarnie określa się jako fetysz, a więc umieszcza go w mrocznej sferze magii i bałwochwalstwa. Dlatego właśnie liczne ruchy ikonoklastyczne zdecydowanie występowały zarówno przeciw obrazom, jak i przeciw kontrastującemu z otoczeniem bogactwem miejsc kultu. Nieraz ikony i mozaiki niszczono, aby za wydarte z nich złoto kupić chleb, ubranie lub leki. Rola złożonego w depozyt na ten sposób złota w ikonie, a także wartości samej ikony, nie niesie jednoznacznego przekazu.