холодный душ

Kolejna rycerska kopia, której dokonałem pochodzi from ratty Wikipedia i dotyczy ona Johna Fowlesa, nauczyciela, który przyjąwszy posadę w Grecji, zrobił to wbrew dyktatowi zdrowego rozsądku. Zaznaczam, że jest to ratty translation textu z Wikipedii (Английская Википедия).
Zajrzałem dziś mianowicie do książki Tegoż, a stało się to za namową K. – choć mój udział też w tym jakiś był, a mianowicie przyniosłem tę książkę z biblioteki do miejsca mego zamieszkania, do mojego dusznego numeru (номер, душной комнате). A именно to cytat z kazania Franka Gęby.
A oto i cytat, na który tak długo przyszło mi czekać z książki autora Kochanicy Francuza:

Istota rzeczy nie polega na tym, że człowiek miał szczęście urodzić się w jednym z najlepszych – najbogatszych czy najpotężniejszych – krajów, lecz na tym, że inni takiego szczęścia nie mieli. Nie jesteś głodując hinduskim wieśniakiem  ale mogłeś nim być. To, że nim nie jesteś nie jest powodem do samozadowolenia, lecz do miłosierdzia, współczucia. Stosownym miejscem dla nacjonalizmu jest kultura i sztuka, nie zaś polityka.

John Fowles, Aristos, Poznań, 1996.
W wstępie do książki, wydanej zdaje się w 1966 roku w UK, Fowles wzmiankuje o Popperze, który Heraklita uznaje za ojca totalitaryzmu, ojca podziału na elitę (późniejszą aristoi) i hoi polloi, tłuszczę, bezmyślną masę. Fowles nie zaprzecza temu i mówi o podziale na Wybranych i Masę przebiegającą w, a nie pomiędzy jednostkami.
Jestem na tak! A poza tym słyszałem coś tam coś tam o hoi polloi.

Jeśli dobrze zrozumiałem wypowiedź Francisa Bacona, to uważa on, że sztuka tylko jeśli jest uniwersalna, nie mieści się w kryteriach jednej narodowości.