coat

Wprowadzenie kołnierza wpłynęło na sposób zapinania i odtąd ta część odzieży zaczęła ewoluować w stronę czegoś pośredniego między nisko opadającym surdutem, a lekkim płaszczem, przeistaczając się w końcu w pełny surdut.

Od około 1755 roku angielskie surduty stają się wyraźnie lżejsze niż francuskie, ale dopiero około 1790 zwycięża w pojedynku z francuszczyzną surdut angielski, z prostego sukna, dokładnie opięty na piersi i ucięty z przodu od pasa w dół, z tyłem nadal spadającym do kolan. Najczęściej miał on kołnierz z dużymi wyłogami. I surdut francuski, i angielski były noszone do dość obcisłych spodni, sięgających lekko za kolana z charakterystycznym zapięciem tuż pod kolanami.

Wojciech Lipiński, Dzieje kultury brytyjskiej, 2005.